บทที่ 8 - ธรรมไม่ถ่ายทอดแก่ลิ่วเอ่อร์ นอกลานเรือนมีลิงตายหรือ

บทที่ 8 - ธรรมไม่ถ่ายทอดแก่ลิ่วเอ่อร์ นอกลานเรือนมีลิงตายหรือ

หนึ่งวันในฟาร์ม ช่างยาวนานประหนึ่งสิบปีของพิภพดึกดำบรรพ์

เจียงเหอนั่งตกปลาอยู่ริมสระน้ำอย่างสบายอารมณ์ ทงเทียนผ่าฟืนอยู่ที่มุมลานเรือนอย่างพิถีพิถันจริงจัง

ช่วงเวลาสิบปีนี้ สำหรับพวกเขาแล้ว เป็นเพียงหนึ่งวันธรรมดาสามัญที่ออกไปทำงานยามพระอาทิตย์ขึ้นและพักผ่อนยามพระอาทิตย์ตกเท่านั้น

ทว่าสำหรับฟ้าดินในพิภพดึกดำบรรพ์ภายนอกฟาร์ม กลับเป็นวันเวลาที่สรรพสิ่งหมุนเวียนเปลี่ยนผัน เมฆาผันแปรดั่งพลิกฝ่ามือ

ภายนอกสวรรค์สามสิบสามชั้น กระแสปราณแห่งความสับสนอลหม่านเชี่ยวกราก วังเทพวายุตั้งตระหง่านสงบเงียบเก่าแก่ ไร้การเคลื่อนไหวมาแต่โบราณกาล

ภายในพระราชวัง เสียงแห่งมรรคาอันยิ่งใหญ่อบอวลไปทั่ว