บทที่ 9 - เต๋าจู่สังหาร ข้าจะช่วยเสียอย่าง

บทที่ 9 - เต๋าจู่สังหาร ข้าจะช่วยเสียอย่าง

เจียงเหออุ้มเจ้าลิงผอมตัวนี้ไว้ เปลวไฟแห่งความโกรธในใจยังไม่มอดดับลง

เขาหันไปทางมุมลานเรือน แผดเสียงตะโกนเรียกด้วยพลังเสียงเต็มเปี่ยม

"ทงเทียน มัวชักช้าอะไรอยู่ ช้ากว่านี้อีกนิด ลิงตัวนี้ได้ตัวเย็นเฉียบตายสนิทจริงๆ แน่"

"มาแล้วขอรับ ท่านอาจารย์"

ร่างของทงเทียนไหววูบ ประหนึ่งเคลื่อนย้ายพริบตาจากกองฟืนมาปรากฏกายอยู่ข้างบ่อน้ำโบราณโดยไม่ชักช้าแม้แต่น้อย

เขาหยิบท่อนบัวเขียวกลียุคที่อาจารย์เรียกอย่างขบขันว่า "กระบี่ตักน้ำพังๆ" จ้วงลงไปในบ่อ ตักน้ำใสจนเห็นก้นบ่อขึ้นมาหนึ่งกระบวย แล้วสาวเท้าก้าวเร็วตรงเข้ามาหาเจียงเหอ

ทว่า ในจังหวะที่เขาเข้าใกล้ในระยะสามก้าว เท้าของเขากลับชะงักหยุดลงกะทันหัน

เขาราวกับถูกสายฟ้าฟาด แววตาพลันคมกริบประหนึ่งกระบี่เทพเบิกฟ้าสองเล่ม