เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 ข้ายินดีใช้พันธมิตรเหลี่ยนเฟิงทั้งหมดเป็นสินสอด ขอจอมมารโปรดอนุญาตให้ข้ากับเจียงอิ่นแต่งงานกัน
ข้า, ข้ายอมใช้ทั้งพันธมิตรเหลี่ยนเฟิงเป็นสินสอด, เพื่อขอให้จอมมารยินยอมเรื่องงานแต่งงานของข้ากับเจียงอิ่น
โม่ฉีเยวียนหัวเราะเสียงดัง, ความมัวหมองที่วนเวียนอยู่ในใจมาเนิ่นนานสลายหายไปในพริบตา
เขาเงยหน้ามองเส้นทางคดเคี้ยวทอดยาวในระยะไกลซึ่งเลือนหายไปในสายหมอกของอาณาเขตลับ, สีหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนจากความปลอดโปร่งเป็นสงบนิ่ง
หางตาระคนด้วยความทอดถอนใจผ่านโลกมาไม่น้อย, ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความกระจ่างแจ้งที่มองทะลุความขัดแย้ง
เขาเอ่ยปากช้า ๆ, น้ำเสียงราบเรียบแต่จริงใจ
“พูดตามตรง, จนถึงทุกวันนี้, ข้าเองก็ไม่แน่ใจนักว่า, แท้จริงแล้วตนเองอยากเป็นจอมมารเช่นไร”
“ตอนที่เพิ่งกุมอำนาจเผ่ามารใหม่ ๆ ในช่วงเวลายาวนานช่วงหนึ่ง, ข้ามีเพียงความคิดที่จะใช้ชีวิตไปวัน ๆ, หลีกหนีจากความขัดแย้งเซียนมาร”
“มีเพียงความปรารถนาให้ตนเองปลอดภัย, ไม่อยากเข้าไปพัวพันกับความยุ่งเหยิงที่ไม่มีวันสิ้นสุดแม้แต่น้อย, ยิ่งไม่ต้องการแบกรับภาระหน้าที่ของเผ่า, ถูกสถานะและภาระผูกพันที่เรียกว่าพันธนาการไว้แน่นหนา”