เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 286 เจ้าในยามนี้ กลับดูน่ามองกว่าเมื่อครู่
ร่างกายของ ‘เยวียน’ แข็งทื่อไปชั่วขณะ ในก้นบึ้งของหัวใจเย็นวาบลงไปครึ่งหนึ่ง ปลายนิ้วยมือสั่นระริกจนควบคุมไม่อยู่
เขากวาดสายตาหันกลับไปช้า ๆ ประจวบเหมาะกับที่ได้สบเข้ากับดวงตาคู่ลึกซึ้งมืดมนดั่งน้ำแข็งหมื่นปีของผลาญสวรรค์พอดี
แววตานั้นเย็นชาจนน่ากลัว ไม่เจืออุณหภูมิแม้แต่ส่วนเสี้ยว ราวกับกำลังมองดูมดปลวกตัวหนึ่ง
เจ้าบ้านี่! นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะย้อนกลับมาแถมยังมาเร็วถึงเพียงนี้!
ผลาญสวรรค์ไม่พูดพร่ำทำเพลง ใช้มือคว้าคอเสื้อด้านหลังของเขาไว้ราวกับคีมเหล็ก หมุนตัวพุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังนอกโถงทันที
ปราณมารที่พลุ่งพล่านอยู่รอบร่างราวกับคลื่นสีดำ ม้วนซัดผ่านไปทีละชั้น ๆ แรงกดดันต่ำจนทำให้อึดอัด แม้แต่อากาศก็ยังคล้ายกับจับตัวกลายเป็นน้ำแข็ง
‘เยวียน’ ถูกหิ้วลอยอยู่กลางอากาศราวกับลูกแมวที่กำลังตื่นกลัว สองเท้าลอยเคว้งอย่างไร้จุดลงหลักปักฐาน
พุ่งผ่านหมอกมารสีดำสนิทที่กำลังม้วนตลบเป็นชั้น ๆ เสียงลมหวีดหิวระเบิดก้องข้างใบหู กรีดจนพวงแก้มเจ็บแสบ เส้นผมกระเซิงแนบติดอยู่บนใบหน้า