เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 285 ข้าคือเผ่าอสูร มิใช่คนเผ่าเซียนเสียหน่อย!
หากไม่ให้กำเนิดจิตวิญญาณกระบี่ กระบี่เล่มนี้ก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงเป็นศาสตรามารประจำชีพที่แท้จริงได้ตลอดกาล
ต้นแบบดวงจิตกระบี่ที่เขาใช้หยาดโลหิตหัวใจนับร้อยปีและใช้กระดูกสันหลังของตนเองเป็นสื่อกลางในการหลอมสร้าง กำลังจะสูญเปล่าไปในพริบตา
‘เยวียน’ มองผลาญสวรรค์ที่ขมวดคิ้วกลัดกลุ้มอยู่ลำพังโดยไม่สนใจตนเองที่ถูกเขาซัดจนบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย แม้แต่คำขอโทษก็ไม่มีสักคำ ความโกรธในใจยิ่งลุกโชนขึ้นกว่าเดิม
เขาจึงอดทนต่อความเจ็บปวดหน่วง ๆ ที่พลุ่งพล่านในอก กำหมัดแน่น ก้าวเดินตรงไปข้างกายผลาญสวรรค์ ยื่นคอออกไปจ้องมองกระบี่มารที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศด้วยกัน
ผลาญสวรรค์ขมวดคิ้วหันมามอง สายตาเย็นเยียบกวาดมองตรงมายังเขา น้ำเสียงยิ่งเย็นชาและไร้ความอดทน เจือแรงกดดันอันเป็นเอกลักษณ์ของเทพมาร
“เปิ่นจุนบอกให้เจ้าไสหัวไป ไม่ได้ยินหรือ?”