เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้ากลับมาแล้ว ข้าพาคนผู้หนึ่งมาเยี่ยมพวกท่าน
0229 ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้ากลับมาแล้ว ข้าพาคนผู้หนึ่งมาพบพวกท่าน
เรือเหาะแหวกเมฆาผ่านสายหมอก ขีดเส้นสายจางจนแทบมองไม่เห็นบนผืนฟ้า
การเดินทางเต็มหนึ่งเดือน ในที่สุดก็ร่อนลงอย่างช้า ๆท่ามกลางผืนป่าเร้นลับนอกเมืองฉางเล่อในโลกมนุษย์
เบื้องล่างคือพื้นดินนุ่มนวล ปลายจมูกอวลด้วยกลิ่นอายของพฤกษาและควันไฟจากมนุษย์ ปลิวปะปนมากับกลิ่นไอหุงหาอาหารจากหมู่บ้านไกลโพ้น ทุกสิ่งล้วนแปลกหน้า ทว่ากลับฝังรากลึกอยู่ ณ ก้นบึ้งดวงจิตวิญญาณ
อวิ๋นกุยหลานยืนอยู่ท่ามกลางหมู่ไม้ ทอดสายตาเหม่อมองไปยังเบื้องหน้าไม่ไกลนักซึ่งมีควันไฟลอยกรุ่นและเรือนผู้คนเรียงราย ปลายนิ้วกำแน่นจนข้อต่องอขาวซีด
เมืองฉางเล่อเบื้องหน้านี้ มิใช่รูปลักษณ์ในความทรงจำของเขาเมื่อร้อยปีก่อนอีกต่อไปแล้ว
ถนนแผ่นศิลาเขียวถูกขยายกว้างขึ้นหลายเท่า เรือนผู้คนถูกปรับปรุงสร้างใหม่ ร้านค้าเรียงราย ผู้คนสัญจรไปมา ฝูงม้าล่อเดินข้ามผ่าน เสียงร้องเร่ขายของของพ่อค้าดังระงม ภาพความครึกครื้นอันสงบสุขรุ่งเรือง