กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกใบเล็กๆ ของคนรักนิยาย
องค์หญิงชิ่งหยางระงับความรู้สึกซับซ้อนในดวงตา ก่อนมองชายชู้ทั้ง 5 คนของหลี่เซียงเซียงด้วยสายตาเย็นชา
“ไปสิ! แสดงฝีมือที่แท้จริงของพวกเจ้าออกมา ขอเพียงอย่าเหยียบเจ้าแมลงสาบจนตายก็พอ อืม พวกเจ้าเข้าใจความหมายของข้าหรือไม่?”
บุรุษทั้ง 5 คนหัวใจสั่นสะท้าน รีบก้มตัวลงอย่างนอบน้อมแล้วตอบพร้อมกันว่า
“องค์หญิงชิ่งหยาง พวกข้าน้อยเข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ ขอองค์หญิงโปรดวางพระทัย พวกข้าน้อยจะทำให้พระองค์พึงพอใจอย่างแน่นอน”
กล่าวจบ พวกเขาก็ยกหมัดขึ้นแล้วพุ่งตรงเข้าหาอันต้งจางทันที
“เฮ้ย! เจ้าแมลงสาบเหม็นเน่า คิดจะหนีไปไหน?”
“เจ้าแมลงสาบเหม็นเน่า ยอมรับชะตากรรมเสียดี ๆ เถอะ! ข้าเห็นเจ้าแล้วขัดหูขัดตามานาน วันนี้หากไม่อัดเจ้าจนร้องไห้เรียกหาพ่อหาแม่ ข้าจะยอมเปลี่ยนไปใช้นามสกุลเดียวกับเจ้าเลย!”