บทที่ 16 องค์หญิงใหญ่เสด็จมาเยี่ยม

【ฮือ ๆ คุณหนูหรานหราน นายท่านเจ้าขา หรานหรานเอ๋ย นายท่านผู้สูงส่งและทรงเกียรติอย่างหาที่เปรียบมิได้ของกวากวา กวากวารู้ผิดแล้ว กวากวารู้ผิดจริง ๆ ขอร้องล่ะ ได้โปรด…】

ระบบกวากวาร้องไห้คร่ำครวญอย่างน่าเวทนาเหลือเกิน ลั่วหรานหรานฟังแล้วรู้สึกรำคาญใจอย่างมาก จึงตัดการเชื่อมต่อเสียงของระบบกวากวาโดยตรง ในที่สุดหูของนางก็ได้สงบเสียที

【สะดุ้งตื่นลุกพรวดจากเตียงทั้งที่ป่วยหนักใกล้ตาย ที่แท้ตัวตลกกลับเป็นตัวข้าเอง!】

【ฮือ ๆ ท่านแม่ที่รักของลูกเอ๋ย ในนิยายไม่ได้บอกหรือว่าท่านเป็นสตรีสงบเสงี่ยมสง่างาม มีนิสัยอ่อนโยน เรียบร้อย และเคร่งครัดในกฎระเบียบ?】

【แต่คิดไม่ถึงเลยว่าท่านจะเล่นอะไรได้บ้าบิ่นถึงเพียงนี้ ถึงขั้นมีลูกอย่างข้ากับบุรุษคนอื่นเสียได้ ว้าว ฮ่า ๆ ๆ สุดยอดเกินคำบรรยายจริง ๆ ทำให้ลูกตกตะลึงจนพูดไม่ออกเลย!】