กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกใบเล็กๆ ของคนรักนิยาย
“เดี๋ยวก่อน!”
ไทเฮาตรัสเรียกฮ่องเต้ลั่วให้หยุดด้วยน้ำเสียงเข้มงวด เวลานี้พระนางไม่มีกะจิตกะใจจะโกรธเคืองอีกแล้ว เพราะอย่างไรเสียพระนางก็เข้าใจนิสัยของพระโอรสองค์โตผู้นี้ดี
หากเป็นเมื่อก่อน ฮ่องเต้อาจยังทรงให้ความเคารพพระนางอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกกลับเย็นชาราวกับน้ำแข็ง ถึงขั้นห่างเหินและเฉยเมยยิ่งกว่าคนธรรมดาทั่วไปเสียอีก
พระนางทรงรู้อยู่แก่พระทัยดีว่าสาเหตุที่ทำให้ทุกอย่างกลายเป็นเช่นนี้ ล้วนเกิดจากตัวพระนางเองทั้งสิ้น แต่พระนางก็รู้สึกน้อยพระทัยเช่นกัน!
ลองถามดูเถิดว่าใต้หล้านี้มีมารดาคนใดบ้างที่ไม่ลำเอียงรักลูกไม่เท่ากัน? เหตุใดฮ่องเต้จึงไม่ยอมเข้าใจและเห็นใจพระนางบ้าง?
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ น้ำเสียงของไทเฮาจึงอดแฝงความขุ่นเคืองขึ้นมาหลายส่วนไม่ได้
“ฝ่าบาท ได้ยินมาว่าน้องหญิงของเจ้าตามหมอหลวงหวงไปตรวจชีพจรที่จวน หรือว่าร่างกายของนางมีปัญหาอะไร?”