กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูจิงโม่เปิดประตู
พยุงโม่จืออี้ออกไป
ทั้งสองคนอาจถูกวิญญาณร้ายรุกรานเข้าร่าง สีหน้าจึงดูแก่ชราลงไปบ้าง
ร่างกายดูอ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า
ซูเทียนซื่อมองออกถึงความผิดปกติ จึงรีบถามซูเสี่ยวชีว่าเป็นเพราะอะไรกัน
ซูเสี่ยวชีก็ไม่ได้หลบเลี่ยงเขา
“วิญญาณร้ายขอแค่รุกรานเข้ามา ย่อมส่งผลกระทบต่อคนไม่มากก็น้อย” ซูเสี่ยวชีเลิกคิ้ว “ที่ถีบนายไปทีหนึ่งนั่นน่ะกำลังช่วยนายอยู่”
โม่จืออี้ “...”
จะช่วยเธอบ้างไม่ได้หรือไง
ซูจิงโม่ “...”