เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่จืออี้ไม่คิดว่าตนเองทำผิด
ซูเสี่ยวชีไม่ได้อยู่ข้างกายพวกเขา ก็ยังใช้ชีวิตได้เป็นอย่างดีเหมือนต้นหญ้าในทุ่งกว้าง
ซูอันหนิงไม่เหมือนกัน
เธอร่างกายบอบบางอ่อนแอ ต้องได้รับการดูแลประคบประหงมอย่างพิถีพิถันถึงจะได้
ซูอันหนิงเป็นเด็กคนแรกของพวกเขา ตอนนั้นไม่รู้วิธีดูแล ย่อมต้องทุ่มเทเรี่ยวแรงให้มากหน่อยเป็นธรรมดา
ซูเสี่ยวชีจะมาคิดเล็กคิดน้อยเอาเป็นเอาตายได้อย่างไร
“ซูเสี่ยวชี เธอทำตัวไม่รู้ความแบบนี้ได้ยังไง” โม่จืออี้เสียใจมาก “ยังไงฉันก็เป็นคนให้กำเนิดเธอ แล้วก็เลี้ยงดูเธอมาตั้งหลายปี เพื่อตอบแทนบุญคุณที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูมา เธอก็จำเป็นต้องไปช่วยคน”
“ช่วยคนน่ะได้ นอกจากกำไลมือ เงิน 50,000 ก้อนแล้ว ฉันยังต้องเลือกโบราณวัตถุตามใจชอบอีกห้าชิ้น”
“เธอเรียกร้องมากเกินไปแล้ว”
“เพิ่มอีกหนึ่งชิ้น”