เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเสี่ยวชีพยักหน้า “ให้ต้าเฮยเฝ้าไว้ เป่ยเหิงกอดป้ายบรรพชนของท่านบรรพาจารย์ไว้ตรงนี้”
จ้านเสี่ยวเจียงกับจ้านเสี่ยวเหอทั้งสองคนต่างก็เลียนแบบซูเสี่ยวชี ทั้งสามคนดวงจิตวิญญาณออกจากร่างมุ่งหน้าเข้าสู่ห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเสี่ยวโหรว สสารมืดนั้นมีสัมผัสรับรู้ นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเมื่อตามรอยสสารมืดเหล่านั้น ใช้ใจสัมผัสรับรู้ก็สามารถสืบหาบางสิ่งบางอย่างได้
ซูเสี่ยวชีนำหน้าดวงจิตวิญญาณออกจากร่างไปก่อน
จ้านเสี่ยวเจียงกับจ้านเสี่ยวเหอสบตากัน ในที่สุดก็ได้ตามอาจารย์อาสะใภ้ไปจัดการคนเลวแล้ว
สะใจชะมัด
สิ่งนั้นสายหนึ่งกำลังขดตัวยึดครองอยู่ภายในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเสี่ยวโหรว
ซูเสี่ยวชีล้วงสำลีก้อนออกมาจากถุงผ้าของตัวเองแล้วยัดอุดรูจมูกไว้ กลิ่นของเจ้าสิ่งนี้มันเหม็นเน่าสิ้นดี
“ฮ่า ๆ ๆ... ซูเสี่ยวชี...”
“แกมาแล้ว”