เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหอเจี้ยนจวิน “...”
เรื่องของหมาดันจำได้แม่นขนาดนี้เชียว?
“แม่เลี้ยงของฉันเป็นถึงคุณย่าทวดใหญ่ของตระกูลจ้านพวกแก”
พี่สะใภ้เจี่ยงเจี้ยนฟางยิ้มเยาะอย่างได้ใจ “ผู้ชายของฉันยังเป็นถึงคุณลุงคุณผู้ชายของตระกูลจ้านเลย คุณย่าทวดที่ไร้ยางอายไร้ศีลธรรมพรรค์นี้มีค่าเป็นตดอะไร”
“ใครจะไปรู้ว่าพวกแกแอบทำเรื่องลับ ๆ ล่อ ๆ อะไรกันไว้บ้าง?”
เจี่ยงเจี้ยนฟางขมวดคิ้วแน่น “พ่อของเป่ยเหิงบอกว่า ตอนนี้ประเทศเราอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ คนข้างนอกจับจ้องอยู่ตั้งเท่าไร พวกคนชั่วบางคนก็คิดจะฉวยโอกาสแทรกซึมเข้ามา
ทางที่ดีส่งตัวเหอเจี้ยนจวินกับเสี่ยวโหรวให้พวกเสี่ยวชีจัดการเถอะ”
เจี่ยงเจี้ยนฟางก็ไม่รู้ว่าของในห้องนี้มีอะไรที่มีประโยชน์บ้าง
จึงตัดใจหากล่องใบหนึ่ง แล้วกวาดของที่ดูไม่สะดุดตาทั้งหมดใส่ลงไป