กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเสี่ยวชีนึกว่าเฝ้าเสี่ยวโหรวไว้จะตกปลาตัวใหญ่ได้ ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะไม่เห็นเธออยู่ในสายตา เพียงใช้เธอเป็นตัวกลางส่งต่อข่าวสาร และก็เพราะเหตุนี้เอง ถึงทำให้ตัวเองสามารถตามรอยสายส่งไปจนถึงรังของอีกฝ่ายได้
ช่วยดวงจิตเทวะที่สำคัญที่สุดออกมาได้
เหล่าท่านบรรพาจารย์ดีใจกันยกใหญ่
ป้ายบรรพชนกระโดดจากอกของจ้านเป่ยเหิงลงไปบนพื้น
ประเดี๋ยวก็ตีลังกากลางอากาศ
ประเดี๋ยวก็เดินดุ๊กดิ๊ก ดุ๊กดิ๊ก ดุ๊กดิ๊กบนพื้น
แถมยังโพสท่าทางเย้ายวนอีกด้วย
ทำเอาพวกสายตาบ้านนอกคอกนาที่ไม่เคยเห็นโลกกว้างในสำนักความมั่นคงสาธารณะอ้าปากค้างไปตาม ๆ กัน
ซูเสี่ยวชีทนดูไม่ได้จริง ๆ
“ท่านบรรพาจารย์ พวกเราสำรวมหน่อยได้ไหม”