ตอนที่ 228 โทษว่าเจ้าช่างงดงามเกินไป

ซูเสี่ยวชีกินตลอดทางจนกลับถึงเขตบ้านพักครอบครัว พอกลับถึงบ้านก็รู้สึกกระหายน้ำ จึงรินน้ำต้มสุกแก้วใหญ่หนึ่งแก้ว

เจี่ยงเจี้ยนฟางรู้สึกปวดใจอยู่บ้าง

ความกังวลใจจาง ๆ รวมตัวขึ้นที่หัวคิ้ว “เสี่ยวชี ฉันให้ป้าหวูมาอยู่ที่นี่ดีไหม”

ซูเสี่ยวชีตกใจสะดุ้งโหยง

“แม่ แบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด ผู้นำของเป่ยเหิงยังไม่มีใครจ้างพี่เลี้ยงเด็กเลย พวกเราขืนให้พี่เลี้ยงเด็กย้ายเข้ามาอยู่จะไม่โดนคนอื่นนินทาเอาเหรอ” ซูเสี่ยวชีรีบโบกมือปฏิเสธ พลางล้างแอปเปิ้ลผลหนึ่งแล้วกัดกินอย่างเอร็ดอร่อย

“เขตบ้านพักครอบครัวของพวกเราไม่มีใครจ้างพี่เลี้ยงเด็กสักคน”

ที่นี่ไม่เหมือนกับเขตบ้านพักหน่วยงานของอดีตนายทหารของตระกูลจ้าน ที่นั่นทุกบ้านล้วนมีพี่เลี้ยงเด็กคนหนึ่ง

แม้แต่ทหารยามตรงประตูก็ยังเป็นทหารรักษาการณ์

อย่างที่นี่ของพวกซูเสี่ยวชี สายตาของรปภ. ตรงประตูไม่ค่อยดีเท่าไหร่

แต่ก็มีข้อดีอยู่อย่างหนึ่ง ซ่อนกายในเมืองใหญ่