เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ป้าซ่งรู้สึกเหมือนมีคนบีบคอเอาไว้ เธอหวาดกลัวจริง ๆ ว่าหลินกุ้ยอู่ไอ้สัตว์เดรัจฉานนั่นจะเอารูปถ่ายไปล้างออกมา
ต่อให้ไปแจ้งความเอาผิดฐานทำตัวเป็นอันธพาลแล้วจะทำไม
ชื่อเสียงของลูกสาวตัวเองก็ฉาวโฉ่ไปแล้ว ตลอดชีวิตคงไม่อาจเชิดหน้าชูตาใช้ชีวิตได้อีกต่อไป
“กุ้ยอู่ ฉันไม่ขออะไรกันมาก” ป้าซ่งไม่สนใจสิ่งอื่นใดอีกแล้ว จึงได้แต่อ้อนวอนอย่างต่ำต้อย “นายเอาม้วนฟิล์มคืนพวกเรามาเถอะ”
หลินกุ้ยอู่เผยสีหน้าลำพองใจ
“ป้า จะให้คืนม้วนฟิล์มให้ป้าก็ได้ แต่ต้องรอหลังแต่งงานก่อนนะ”
หลินกุ้ยอู่เอ่ยปากอย่างหน้าด้านไร้ยางอาย
“ต้องโทษที่ฟางฟางสวยเกินไป ฉันเห็นเธอแล้วทนไม่ไหวจริง ๆ รูปถ่ายออกมาดูดีมาก ถึงตอนนั้นฉันจะล้างออกมาสักสองสามรูปไว้ชื่นชมกับฟางฟางเป็นการส่วนตัว”
หลินกุ้ยอู่ไม่กลัวว่าตระกูลซ่งจะกลับคำ เพราะในมือเขามีจุดอ่อนของซ่งฟางฟางอยู่
เขากำลังรอให้ตระกูลซ่งปรนนิบัติพัดวีเขาด้วยอาหารและเครื่องดื่มชั้นดี