กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้นจ้านเป่ยเหิงออกไปปฏิบัติภารกิจ เฉียวเจิ้นตงก็วิ่งมาเคาะประตูตอนที่กำลังจะออกจากบ้าน
“สหายซู ยันต์นี่ของคุณอยู่ได้กี่วัน” เฉียวเจิ้นตงรูปร่างสูงใหญ่ ปากไส้กรอกยุบลงไปกว่าครึ่งแล้ว คิ้วเข้มตาโต มองปราดเดียวก็รู้ว่าหน้าตาองอาจห้าวหาญมาก
“ครึ่งปีไม่มีปัญหา”
“จริงเหรอ”
ซูเสี่ยวชีกรอกตาใส่ “งั้นคุณก็คืนมาให้ฉัน”
เธอสองมือร่ายมุทรา ย้ำตราประทับยันต์บนตัวเขาให้ลึกขึ้นอีกหน่อย “ฉันเพิ่มเกราะคุ้มครองให้คุณอีกชั้นแล้ว ไม่เป็นไรแล้วล่ะ”
เฉียวเจิ้นตงชะเง้อคอมองเข้าไปในลานบ้าน
“ผมขอจุดธูปไหว้ท่านบรรพาจารย์บ้านคุณได้ไหม”
“เข้ามาสิ”
เฉียวเจิ้นตงถือไม้ขีดขีดอยู่หลายครั้ง แต่ธูปนั่นกลับจุดไม่ติดสักที เขาหันมามองซูเสี่ยวชีด้วยความตกใจ