กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ท่าทางของอีกฝ่ายดูน่าเวทนาจนทนดูแทบไม่ได้ เขานอนคว่ำแผ่หลาเป็นรูปอักษร 'ต้า' อยู่บนพื้น
ซูเสี่ยวชี: “...?”
วงแหวนแสงรูปไม้กวาดที่อยู่เหนือหัวคนคนนี้ทีละวงมันเรื่องอะไรกัน
ดาวกวาดโชคร้าย...?
“นายเป็นใครน่ะ”
เฉียวเจิ้นตงเงยหน้าขึ้น ริมฝีปากบวมเป่งจนกลายเป็นปากไส้กรอก
“เพื่อนบ้านของพวกคุณ แล้วก็เป็นเพื่อนร่วมงานของจ้านเป่ยเหิงด้วย ผมชื่อเฉียวเจิ้นตง”
เฉียวเจิ้นตงก็อยากจะยันตัวลุกขึ้นมา ทว่าพลังอำนาจกลับไม่เอื้ออำนวย
จึงได้แต่นอนคว่ำอยู่บนพื้นต่อไป
เอาเถอะ ก็ได้แต่โทษว่าผืนแผ่นดินช่างงดงามเกินไป