กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเสี่ยวชีให้จ้านเป่ยเย่าเข้ามา เล่าสาเหตุของเรื่องราวให้จ้านเป่ยเย่าฟังด้วยคำพูดไม่กี่คำ
“ฉันกับเป่ยเหิงก็ไม่ได้จำเป็นต้องอยู่ที่ตระกูลพวกคุณหรอกนะ”
ซูเสี่ยวชีช้อนสายตามองไปยังจ้านเป่ยซิ่ว
ครู่ใหญ่
พูดออกมาอย่างเย็นชาว่า
“ก่อนมาตระกูลพวกคุณ ในสายตาของเป่ยเหิง ฉันก็คือญาติคนเดียวของเขา”
“กลับไปเหมือนเมื่อก่อน พวกเราก็ไม่ได้สูญเสียอะไรกันนี่”
จ้านเป่ยเย่าเดินมาตรงหน้าจ้านเป่ยซิ่ว ยกมือขึ้นตบฝ่ามือหนึ่งทันที
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวัง
เด็กของตระกูลจ้านจะเห็นแก่ตัวได้อย่างไร