กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บรรดาป้า ๆ สายเผือกต่างพากันซาบซึ้งใจ ดูเอาเถอะว่าความตระหนักรู้ของซูเสี่ยวชีสูงส่งเพียงใด
ไม่ปกป้องซูเจี้ยนหมิงแม้แต่น้อย
ซูเสี่ยวชีลากตะกร้าเพิ่งจะเดินพ้นออกมาจากเขตบ้านพักครอบครัวโรงงานเหล็กกล้า ก็เห็นจ้านเป่ยเหิงขี่จักรยานรออยู่บนถนนตรงหน้าประตู
เท้าข้างหนึ่งของเขายันไว้บนพื้น สายตามองมาทางทิศที่ซูเสี่ยวชีอยู่
เขากดกระดิ่งจักรยานส่งเสียงดังกังวานใส
ต้าเฮยส่งเสียง “เหมียว” แล้วพุ่งพรวดเข้ามา ก่อนจะหมอบลงในตะกร้าหน้ารถจักรยาน
ราวกับกำลังทวงความชอบ: ฉันช่วยทาสแมวสู้มานะ
ขาเรียวยาวของจ้านเป่ยเหิงแตะลงบนพื้น แล้วผูกมัดตะกร้าไว้ด้านนอกของเบาะหลังรถ
“ย่าไม่วางใจเธอ เลยให้ฉันแวะมาดู”
ในดวงตาของซูเสี่ยวชีทอประกายแสงดาวระยิบระยับ