ตอนที่ 187 ชุนเถาน้อย คนดีไม่ได้เป็นแบบนี้

ริมสระน้ำมีชายคนหนึ่งยืนอยู่ ที่เท้าถ่วงด้วยหินก้อนใหญ่สองก้อน ดูท่าทางอายุราวสามสิบกว่าปี บนคอปักไว้ด้วยกรรไกรเล่มหนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าถูกคนใช้กรรไกรปลิดชีพ

ซูเสี่ยวชีขมวดคิ้ว จ้านเป่ยเหิงจะแปดเปื้อนปราณผีไม่ได้

ปราณทมิฬบนร่างโผล่ขึ้นมาอย่างมิมรณะไม่จบไม่สิ้นอีกแล้ว

“หลีกไป”

ผีชายใช้แขนเสื้อที่เปียกโชกปาดตา ปากก็ร้องไห้กระซิก ๆ ไม่ยอมหยุด

ที่แท้ก็เป็นตัวประหลาดแง ๆ

“ชีวิตฉันมันขมขื่นเหลือเกิน...”

ซูเสี่ยวชีแคะหูอย่างรำคาญ “พูดเข้าประเด็น”

ผีชายมองเธอด้วยความยินดีปรีดา นึกไม่ถึงว่าจะมีคนที่มองเห็นผีได้