กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ถ้าซูเสี่ยวชีรู้ความคิดของเขา คงมอบสายตาค้อนวงโตให้เป็นการตอบแทนแน่นอน
เธอมองดูครอบครัวของซูเจี้ยนหมิงอย่างเกียจคร้าน
“พ่อสวมหมวกเขียว เมื่อไรจะไปปล้นบ้านย่าอีกล่ะ” เธอเอานิ้วมือสะกิดนับคำนวณ “ปีหนึ่งไปสัก 13 ครั้งจะดีที่สุด ฉันจะได้รวยเร็ว ๆ หน่อย”
ซูเจี้ยนหมิง “…”
ร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางตะคอก “แกไปเลย แกออกไป”
ซูเสี่ยวชี “ไม่ไป ฉันจะดูอีกรอบว่ายังมีอะไรมีค่าอีกบ้าง”
เมียของซูเจี้ยนหมิงมองซูเจี้ยนหมิงด้วยความน้อยใจ “เจี้ยนหมิง บ้านเราไม่มีอะไรแล้วจริง ๆ นะ”
ในใจของเธออัดอั้นตันใจ คนอื่นเขาปราบลูกเลี้ยงหญิงได้ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ
พอมาถึงคราวเธอ กลับใช้ไม่ได้ผล
แถมยังถูกลูกเลี้ยงหญิงรังแกอีก