ตอนที่ 25 ซูเสี่ยวชีและจ้านเป่ยเหิงจากไป

ขาของจ้านเป่ยเหิงรักษาจนเกือบหายดีแล้ว ตอนนี้ที่เหลือล้วนต้องพึ่งพาการพักฟื้น

หลังจากกินมื้อเช้าง่าย ๆ เสร็จ จางเสี่ยวซานก็เดินมา

เขาเคาะประตู “ซูเสี่ยวชี ฉันหารถแทรกเตอร์ของกองการผลิตพวกเราที่จะไปซื้อปุ๋ยเคมีในอำเภอได้แล้ว เธอขึ้นรถแทรกเตอร์ของพวกเขาไปตัวเมืองอำเภอเถอะ”

ตั้งแต่ซูเสี่ยวชีเอ่ยคำชี้เป็นชี้ตาย

จางเสี่ยวซานก็มองซูเสี่ยวชีเป็นดั่งเซียนหญิงบนสวรรค์

ไม่ว่าคนอื่นจะเชื่อหรือไม่ อย่างไรเขาก็เชื่อสนิทใจอย่างไร้ข้อกังขา

เขายังลดความคาดหวังที่มีต่อพ่อแม่ลง เงินที่ตัวเองหามาได้ล้วนเก็บไว้ในมือตนเองทั้งหมด

พ่อของเขาก็จนปัญญาจะทำอะไรเขาได้

ใครจะรู้ว่าลูกชายที่ไม่เอาไหนสมองทื่อคนนี้ อยู่ ๆ จะเปิดจุดชีพจรฉลาดขึ้นมา

พูดดีก็แล้วพูดร้ายก็แล้ว แถมยังสาบานสาปแช่งสารพัด ก็ยังหลอกเอาเงินในมือเขาไปให้ลูกชายคนโตในเมืองไม่ได้