ตอนที่ 24 รองผู้อำนวยการโรงงานจ้าวถูกพาตัวไป

มีคนเอ่ยถามเธออย่างกระตือรือร้น “ซูเสี่ยวชี นี่เธอเตรียมจะแต่งงานไปอยู่ต่างถิ่นแล้วเหรอ”

โดยปกติแล้วคนที่นี่แต่งงานไปไกลสุดก็แค่สหกรณ์ประชาคมข้างเคียง ยังไม่เคยเห็นใครแต่งข้ามมณฑลเลย

ซูเสี่ยวชีแสร้งกระตุกมุมปากอย่างเศร้าสร้อย เผยรอยยิ้มที่ไม่เสียมารยาททว่าเจือความเจ็บปวดและยอมรับในโชคชะตาออกมา

“อืม แต่งไปต่างถิ่นคงดีกว่าน่ะ”

ป้าคนนั้นเป็นคนมีน้ำใจ จึงรีบพูดขึ้นว่า “ต่างถิ่นดี ต่างถิ่นน่ะดีแล้ว ทางบ้านฝ่ายชายทำงานอะไรล่ะ”

ซูเสี่ยวชีได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป

เธอไม่ค่อยรู้เรื่องครอบครัวที่จ้านเป่ยเหิงเติบโตมาเท่าไรนัก รู้เพียงแค่ว่าเป็นชาวนาทำไร่ไถนาอยู่เชิงเขา

ดินแถบนั้นแห้งแล้ง ปกติจึงปลูกมันฝรั่งกับข้าวสาลีเป็นหลัก

แต่เบื้องหลังที่แท้จริงของจ้านเป่ยเหิงนั้นแข็งแกร่งมาก

ผีเฒ่าไม่มีทางยอมให้เธอเสียเปรียบ ซูเสี่ยวชีมองปราดเดียวก็เห็นว่าจ้านเป่ยเหิงมีปราณม่วงและปราณทมิฬวนเวียนอยู่รอบกาย