เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้านเป่ยเหิงชะงักตะเกียบ มองไปยังยายหมอผีซูด้วยสีหน้าจริงใจ “ย่าครับ ไม่ต้องกลัวว่าจะกระทบผมหรอก”
“ไม่ใช่กลัวจะกระทบเจ้าหรอก ฉันตอนสาว ๆ ก็ไม่ได้ออกไปไหน แก่ตัวลงยิ่งไม่คิดจะไปจากที่นี่” ยายหมอผีซูยังคงยืนกรานความคิดของตัวเอง
ซูเสี่ยวชีเข้าใจความคิดเรื่องใบไม้ร่วงสู่รากของคนรุ่นเก่าดี
เธอสบตากับจ้านเป่ยเหิงเงียบ ๆ ทั้งสองไม่ได้เกลี้ยกล่อมเธออีก
พอกินข้าวเช้าเสร็จ
ซูเสี่ยวชีก็รีบร้อนออกไปข้างนอก จ้านเป่ยเหิงยังคงอยู่ที่บ้าน
วันนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญในการฝังเข็มของเขา
ซูเสี่ยวชีมาถึงเขตบ้านพักครอบครัวโรงงานเหล็กกล้า เธอกลับมาเอาสมุดทะเบียนบ้านเพื่อไปขอใบรับรองการสมรสที่สำนักงานถนน
พอมาถึงหน้าประตูเขตบ้านพักครอบครัว
ผู้คนจำนวนมากกำลังล้อมวงคุยกัน มีคนเห็นซูเสี่ยวชีเดินมาก็เริ่มชี้ไม้ชี้มือ