เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 115: ลูกคลื่นพลังสิบกระบวนท่า
[P002] เมื่อเห็นเฉาหมานพุ่งขึ้นมา แฟนกีฬาแห่งนครมารบนอัฒจันทร์ฝั่งตะวันตกก็ส่งเสียงอึกทึกขึ้นมาทันที เสียงหัวเราะเยาะผสมกับเสียงผิวปากราวกับหม้อเดือดพล่าน
[P003] “มีแรงแค่นี้เองเหรอ? จะเกาให้คันหรือไง?”
[P004] “นึกว่าจะเก่งแค่ไหน ที่แท้ก็แค่ลูกทั่วไปเองเหรอ?”
[P005] “เฉาหมาน ตีให้เขากระเด็นไปเลย! สอนให้รู้ซะว่าลูกพละกำลังต้องตีแบบไหน!”
[P006] ......
[P007] ในสายตาของพวกเขา ลูกเสิร์ฟของโจวหรานลูกนี้ไม่มีอะไรโดดเด่น ทั้งไม่มีการหมุนและไม่มีมุม มีแค่แรงดิบ ๆ เท่านั้น เมื่อเทียบกับลูกเสิร์ฟปืนใหญ่ของเฉาหมานแล้ว ยังห่างชั้นกันไกล
[P008] เห็นชัด ๆ ว่าคราวนี้โจวหรานตั้งใจจะวัดแรงกับเฉาหมาน นี่มันรนหาที่ตายชัด ๆ เฉาหมานชนะแน่นอน
[P009] ผู้ชมแถวหลังยังพากันโห่ร้องตาม กระทั่งตะโกนว่า “มือใหม่ กลับบ้านไปซะ” และ “นครมารไม่ใช่ที่ให้แกมาอาละวาด” คำหยาบคายปะปนกับเสียงหัวเราะ ลอยไปตามลมสู่อัฒจันทร์ฝั่งตรงข้าม
[P010] หลายคนมองเส้นทางลูกที่พุ่งตรงของโจวหรานแล้วใจหล่นวูบ