บทที่ 113: นี่มันเล่นเทนนิสบ้าอะไรเนี่ย?

บทที่ 113: นี่มันเล่นเทนนิสบ้าอะไรเนี่ย?

โจวหรานยืนอยู่หน้าอ่างล้างมือในห้องพัก นิ้วยังแตะอยู่ตรงขอบผ้าขนหนูสีขาว หน้าผากที่เพิ่งเช็ดเหงื่อยังชื้นอยู่เล็กน้อย

ลูกคลื่นพลัง

เขาคุ้นเคยกับกระบวนท่านี้เกินไปแล้ว

สมัยก่อนตอนดูอนิเมะที่เกี่ยวข้อง ใครบ้างจะไม่สะเทือนใจกับพลังโจมตีของกระบวนท่านั้น

คาวามูระ ทาคาชิจากโรงเรียนเซชุนกาคุเอ็นใช้กระบวนท่านี้เอาชนะคู่แข่งมาไม่น้อย แต่ทุกคนที่เคยดูก็รู้ว่าลูกคลื่นพลังของคาวามูระเป็นเพียงระดับเริ่มต้น มีพลังแค่กระบวนท่าเดียว อาศัยแรงแขนฝืนอัดเข้าไปล้วนๆ พอแข่งจบแขนก็มักจะบาดเจ็บ ความต่อเนื่องแย่มาก จึงไม่อาจแสดงแก่นแท้ของกระบวนท่าออกมาได้

คนที่ใช้ลูกคลื่นพลังจนถึงขีดสุดและพัฒนามันให้เป็นระบบจริงๆ คืออิชิดะ กินจากโรงเรียนชิเท็นโฮจิ

ชายผู้พูดน้อยคนนั้นแยกลูกคลื่นพลังออกเป็นหนึ่งร้อยแปดกระบวนท่า ตั้งแต่กระบวนท่าที่หนึ่งถึงกระบวนท่าที่หนึ่งร้อยแปด พลังจะเพิ่มขึ้นทีละขั้น ลูกคลื่นพลังที่ร่ำลือว่าสามารถทะลวงการป้องกันได้ทุกชนิด คือไม้ตายประจำตัวของอิชิดะ กิน

หน้าต่างระบบระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ขีดจำกัดที่ใช้ได้ในตอนนี้คือกระบวนท่าที่สามสิบ

ไม่ต้องสงสัยเลย นี่ไม่ใช่ลูกคลื่นพลังฉบับเริ่มต้นของคาวามูระ ทาคาชิ แต่เป็นลูกคลื่นพลังสายต้นตำรับของอิชิดะ กิน