บทที่ 112: ลูกคลื่นพลัง

บทที่ 112: ลูกคลื่นพลัง

โจวหรานยืนอยู่หลังเส้นเสิร์ฟ มือยังคงเดาะลูกเทนนิสที่เพิ่งโยนขึ้นแล้วตกลงมา เมื่อเห็นภาพตรงหน้า เขาก็ใจหายวาบเหมือนกัน

แต่เขาวางแผนไว้ก่อนแล้วจริง ๆ

ตั้งแต่เกมแรกที่พบว่าอีกฝ่ายถอดเสื้อหนึ่งชิ้นแล้วฝีมือเพิ่มขึ้นไปอีกระดับ เขาก็เริ่มระวังตัว

พอเกมที่สองอีกฝ่ายถอดเสื้อกันหนาวออก ฝีมือก็ยกระดับขึ้นไปอีกขั้น และเมื่อลูกอยู่ห่างจากเขาเพียงครึ่งเมตร โจวหรานก็รู้แล้วว่าอาศัยแค่วงสวิงที่มองไม่เห็นคงกดอีกฝ่ายไว้ได้ไม่นาน

ความเร็วในการปรับตัวของอีกฝ่ายเร็วเกินไป อีกไม่กี่เกม บางทีเขาอาจจับทางลูกได้จริง ๆ

ดังนั้นทันทีที่เกมที่สามเริ่มขึ้น เขาจึงซ้อนเทพเร้นเข้ากับวงสวิงที่มองไม่เห็นโดยตรง

ไม้ตายสองอย่างผสานกัน ก็เพื่อจัดการให้จบในทีเดียว ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายปรับตัวต่อ

เขาเองก็เคยคิดเหมือนกันว่า เมื่อกดดันถึงขั้นนี้ อีกฝ่ายจะถอดเสื้อผ้าเพิ่มหรือเปล่า

แต่ก็แค่คิดเท่านั้น