กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 88: จนปัญญา
“40 ต่อ 0 แต้มตัดสินเกม”
ขณะที่เสียงกรรมการประกาศสกอร์สิ้นสุดลง ลูกเทนนิสที่พุ่งเฉียงไปทางซ้ายด้านหน้าก็ชนตาข่ายกั้นตรงมุมสนามพอดี ก่อนกระเด้งหนึ่งครั้งแล้วกลิ้งนิ่งลงบนพื้น
ใบหน้าของแฟนกีฬาทุกคนเต็มไปด้วยความงุนงงและไม่อยากเชื่อสายตา
“ซ้ายด้านหน้าเหรอ? แถมยังเป็นแนวเฉียงอีก?”
แฟนกีฬาอาวุโสแถวหน้ากำราวกั้นตรงหน้าแน่นขึ้นทันที เสียงสั่นระริก
“สองลูกก่อนหน้านี้ไม่ได้พุ่งในแนวขวางทั้งคู่เหรอ? แล้วทำไมลูกนี้ถึงยังไถลไปข้างหน้าได้อีก?”
“แล้วถ้าเป็นขวาด้านหน้าล่ะ? ซ้ายด้านหลังกับขวาด้านหลังด้วย?”
ลุงหลี่ที่อยู่ข้างๆ รีบถามต่อทันที คิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปม
“ถ้าปรับมุมได้ตามใจ ก็แปลว่าอยากให้ไถลไปทางไหนก็ได้งั้นเหรอ? เป็นไปได้ทั้ง 360 องศาเลย?”