กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 87: พนันผิดทาง…
โจวหรานยืนอยู่หลังเส้นท้ายสนาม จนกระทั่งลูกเทนนิสพุ่งชนตาข่ายกั้นนอกเส้นข้าง เขาจึงค่อยๆ ลดไม้เทนนิสลง ปลดแรงที่หลงเหลือจากการตีออก
ตรงกับที่เขาคาดไว้ทุกอย่าง
นี่คือวิธีเล่นสนุกๆ ที่เขาเพิ่งนึกขึ้นมาได้เมื่อครู่นี้
ทุกคนพยายามหาเหตุผลมารองรับกันแทบตาย โดยยกให้ลูกสไลด์ด้านข้างครั้งแรกเป็นผลจากทิศทางลมที่เปลี่ยนกะทันหัน ต่างก็คิดว่าเจ้าวาฬขาวเวอร์ชันอัปเกรดที่ว่านั่น สุดท้ายก็ยังหนีข้อจำกัดเรื่องการอาศัยแรงลมไม่พ้น และไม่ได้แตกต่างจากเวอร์ชันเดิมในสาระสำคัญ
ถ้าอย่างนั้นเขาก็จะจงใจตีลูกต้านลมออกมา ทำลายข้ออ้างสุดท้ายเรื่องลมให้หมดสิ้น
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ไม่ใช่การอาศัยแรงส่งจากสนาม แต่เป็นความแรงของการหมุนและความแม่นยำในการกำหนดทิศทางที่เขาควบคุมได้อย่างแท้จริง
เสียงสูดลมหายใจและเสียงพูดคุยจากรอบด้านดังระงมลอยมาตามแรงลม ทว่าโจวหรานยังคงสีหน้าไม่เปลี่ยน ราวกับเมื่อครู่เพิ่งทำเรื่องธรรมดาแสนธรรมดาไปเท่านั้น
เดิมทีโจวหรานก็ไม่ใช่คนประเภทที่ต้องชนะด้วยการอวดกระบวนท่า เพียงแต่ในเมื่อทุกคนคาดเดาเขาไม่ออก เขาก็แสดงความเป็นไปได้เพิ่มอีกสักสองสามแบบ ถือโอกาสช่วยเปิดมุมมองให้คู่แข่งในสนามไปด้วย
ผู้ชมในสนามนั่งไม่ติดแล้ว