บทที่ 86: บินทวนลม

บทที่ 86: บินทวนลม

ลูกเทนนิสไถลไปทางซ้ายด้วยความเร็วสูง แนบไปกับพื้นสนาม ก่อนจะกระแทกตาข่ายกั้นนอกเส้นข้างดังป้าบ

สนามที่จุคนได้ห้าหมื่นคนยังคงเงียบกริบอย่างน่าประหลาด

สามวินาทีเต็มผ่านไป เสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ระเบิดขึ้นกลับดังกว่าตอนที่กิเลนเหยียบปฐพีปรากฏตัวถึงสิบเท่า

ทุกคนเบิกตากว้าง จ้องไปยังกลางสนาม ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงงและไม่อยากเชื่อสายตา

ผู้ชมแถวหน้าเป็นกลุ่มแรกที่ได้สติกลับมา ต่างคนต่างพูดแทรกกัน

“เกิดอะไรขึ้น? นั่นไม่ใช่วาฬขาวเหรอ? แล้วทำไมถึงบินไปทางซ้ายล่ะ?”

“ปกติวาฬขาวไม่ใช่เหรอที่ตกพื้นแล้วหมุนย้อนกลับ? แล้วนี่ทำไมถึงไถลไปด้านข้างได้?”

“ใช่! ฉันเคยดูวิดีโอรอบชิงชนะเลิศเขตเหนือมา วาฬขาวแบบดั้งเดิมหลังตกพื้นจะพุ่งกลับไปทางคนตีลูก แต่นี่ทำไมถึงไม่เป็นไปตามรูปแบบเลย?”

ด้านหลังมีแฟนเทนนิสรุ่นเก๋าหลายคนนั่งอยู่ พวกเขาเล่นเทนนิสมายี่สิบถึงสามสิบปี เมื่อครู่ยังอธิบายหลักการหมุนย้อนกลับของวาฬขาวให้คนข้างๆ ฟังอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับเงียบสนิท สีหน้าของแต่ละคนเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ