บทที่ 85: มังกรขาว

บทที่ 85: มังกรขาว

เวลาพักระหว่างเกมเก้าสิบวินาทีผ่านไปในพริบตา

กรรมการส่งสัญญาณให้นักกีฬาทั้งสองกลับเข้าสนาม การแข่งขันเกมที่สามกำลังจะเริ่มขึ้น

ภาพเมื่อครู่ที่โจวหรานใช้กิเลนเหยียบปฐพีเวอร์ชันสองมือ ปิดเกมแบบไร้แต้มใส่กวน สั่วสยงในเซตที่สอง ยังคงฉายวนอยู่บนจอขนาดใหญ่ ผู้ชมพากันวิเคราะห์ไปต่างๆ นานา ก่อนจะมาลงเอยที่ข้อสันนิษฐานเดียวกัน

เด็กหนุ่มแถวหน้าของอัฒจันทร์สะกิดแขนเพื่อน พลางถามเสียงเบา

“พวกนายว่า นางแอ่นหวนคืนรังอัปเกรดแล้ว หมีสีน้ำตาลตกตาข่ายก็อัปเกรดแล้ว แล้ววาฬขาวล่ะ?”

“สามท่านี้ไม่ใช่ท่าโต้กลับประจำตัวของโจวหรานเหรอ? สองท่าแรกพัฒนาแล้ว คงไม่มีทางที่วาฬขาวจะยังเป็นเวอร์ชันเดิมหรอกมั้ง?”

เพื่อนของเขาพยักหน้าทันที ก่อนจะวิเคราะห์ด้วยสีหน้าจริงจัง

“ฉันก็กำลังจะพูดพอดี! นายไม่รู้สึกเหรอว่าลมในสนามแรงขึ้น? เมื่อกี้ฉันยังไม่ได้สนใจ แต่ตอนนี้ลมเย็นๆ พัดผ่านแก้มแล้ว วาฬขาวก็ต้องอาศัยลมถึงจะสร้างเอฟเฟกต์การหมุนกลับได้ไม่ใช่เหรอ? นี่มันทั้งจังหวะและสถานที่เป็นใจชัดๆ!”