บทที่ 84: กิเลนเหยียบปฐพี

บทที่ 84: กิเลนเหยียบปฐพี

ตอนที่ลูกเทนนิสพุ่งลงมาพร้อมเสียงลมหวีดหวิว โจวหรานก็หรี่รูม่านตาลง พลางหยุดเท้าอย่างฉับพลันใกล้เส้นท้ายสนาม

เดิมทีเขาคิดว่านักกีฬาสายพละกำลังที่มีกล้ามเนื้อเต็มตัวคงจัดการลูกตบได้ยอดเยี่ยมที่สุดในรายการนี้แล้ว

แต่ลูกตบกระโดดของกวน สั่วสยงกลับรวมแรงได้แน่นหนากว่า และมีความเร็วของลูกสูงกว่าลูกตบเต็มกำลังของนักกีฬาสายพละกำลังเสียอีก

ลูกยังมาไม่ถึงตรงหน้า แต่แรงกดดันที่พุ่งเข้าปะทะก็สัมผัสได้อย่างชัดเจน พละกำลังทั้งหมดรวมอยู่ที่จุดศูนย์กลางของลูก ก่อนพุ่งกระแทกตรงไปยังกลางสนาม

โจวหรานรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาแวบหนึ่ง

เขาไม่คิดจริงๆ ว่าจะเป็นแบบนี้

นักกีฬาตรงหน้าที่ผอมแห้งราวกับไม้ไผ่ ดูเหมือนแค่ลมพัดก็ล้มได้ กลับระเบิดพลังออกมาได้อย่างน่ากลัวขนาดนี้

นี่มันพละกำลังที่คนร่างกายอ่อนแอควรมีตรงไหนกัน?

ถ้าเป็นนักกีฬาอาชีพทั่วไปที่ต้องเจอลูกตบด้วยความเร็วและแรงระดับนี้ ส่วนใหญ่คงทำได้เพียงเบี่ยงตัวหลบ มองลูกตกพื้นทำแต้มไปต่อหน้าต่อตา