บทที่ 83: ล่อให้ตบ?

บทที่ 83: ล่อให้ตบ?

เมื่อลูกเสิร์ฟปืนใหญ่ที่แหวกอากาศพุ่งตรงมายังมุมแบ็กแฮนด์ด้านนอก โจวหรานเพียงขยับเท้าออกด้านข้างครึ่งก้าว แล้วใช้แบ็กแฮนด์ผ่อนแรงอันดุดันของลูกกลับไปได้เกือบทั้งหมด

เขาพลิกข้อมือเล็กน้อย พลางบิดตัวตามแรงส่ง ไม้เทนนิสฝั่งโฟร์แฮนด์ลากเป็นเส้นโค้งจากล่างขึ้นบน แทบไม่ต่างจากการตีการหมุนด้านบนทั่วไป ทว่าชั่วขณะที่หน้าไม้สัมผัสใต้ลูก เขาก็แอบเติมแรงหมุนย้อนเข้าไป

ยังคงเป็นหงส์เพลิงโฉบย้อน

แม้จังหวะเริ่มต้นของลูกก่อนหน้าจะถูกคนข้างสนามมองออกในพริบตา แถมยังส่งเสียงเตือนกวน สั่วสยง แต่โจวหรานไม่มีความคิดจะเปลี่ยนกระบวนท่าเลยแม้แต่น้อย

การถูกมองออกว่ากระบวนท่าซ่อนความลับไว้แบบไหนเป็นเรื่องหนึ่ง ส่วนจะรับลูกได้หรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

อย่าว่าแต่กวน สั่วสยงจะออกตัวล่วงหน้าเพียงครึ่งก้าวเลย ต่อให้เร็วขึ้นอีกหนึ่งก้าว ก็ใช่ว่าจะหาจุดที่ลูกไถลไปตามพื้นได้แม่นยำ

เขาอยากรู้เหมือนกันว่า กวน สั่วสยงที่อาศัยคำเตือนจากนอกสนาม จะตั้งรับได้ถึงระดับไหนกันแน่?