บทที่ 55: ไม่สนแล้วว่าจะดูเป็นมนุษย์อยู่ไหม

บทที่ 55: ไม่สนแล้วว่าจะดูเป็นมนุษย์อยู่ไหม

ข้อมูลไม่เคยโกหก ต่อให้เป็นผู้ชมทั่วไปที่รู้กฎเทนนิสแค่ผิวเผิน ก็มองออกได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นในภาพ

วิถีโค้งของลูกเทนนิสถูกยกสูงขึ้นเรื่อยๆ ตัวเลขสีขาวกระโดดจากสองเมตรเป็นสามเมตร แล้วเพิ่มเป็นห้าเมตร เห็นระดับที่สูงขึ้นชัดเจน

แต่ไม่ว่าวิถีโค้งจะสูงแค่ไหน จุดตกสุดท้ายก็ยังอยู่ฝั่งเดิมของตาข่าย ไม่แม้แต่จะข้ามไปถึงอีกฝั่งของสนาม

เสียงกระซิบกระซาบบนอัฒจันทร์ค่อยๆ เงียบลง ทุกคนเงยหน้าจ้องจอขนาดใหญ่ แววตาที่เคยสับสนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความเข้าใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึง

ในที่สุดทุกคนก็เข้าใจความตั้งใจของหานเยว่

เขาไม่ได้กำลังแข่งอยู่เลย

ตอนนี้เขาไม่สนแม้แต่คะแนนแล้ว เขายกลูกการตีโต้ให้ลอยสูงขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า โดยมีเป้าหมายเพียงอย่างเดียวคือทำให้ลูกข้ามตาข่ายไปให้ได้

“...”

แฟนเทนนิสสูงวัยคนหนึ่งขยับกรอบแว่นเบาๆ ก่อนถอนหายใจและส่ายหน้าโดยไม่พูดอะไร