กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 38: ออกนอกสนาม!
เวลาพักระหว่างเกมเก้าสิบวินาทีผ่านไปในพริบตา
เกมที่สี่ เป็นเกมเสิร์ฟของโจวหราน
หลิวเช่อลุกขึ้นจากเก้าอี้พัก ใช้ผ้าขนหนูกีฬากดซับเหงื่อบริเวณลำคอ
เขายังคงยืนตัวตรง แผ่นหลังไม่งองุ้มแม้แต่น้อย เพียงหายใจหนักกว่าตอนเริ่มแข่งเล็กน้อย
สายตาของผู้ชมบนอัฒจันทร์พากันจับจ้องไปที่เขา หลายคนเผยแววชื่นชมอย่างประหลาดใจ
หลังผ่านมาสามเกม แทบทุกคนคิดว่าเขาคงต้านต่อไปได้อีกไม่นาน
แต่หลิวเช่อก็ฝืนทนมาได้ แม้ฝีเท้าจะหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ แม้เหงื่อจะชุ่มเสื้อผ้า เขาก็ไม่เคยเสียภาพลักษณ์ และไม่เคยพูดคำว่ายอมแพ้สักคำ เขากัดฟันสู้จนทุกแต้มต้องแย่งชิงกันอย่างดุเดือด
“อึดจริง ๆ ฉันนึกว่าเกมที่สามก็น่าจะพังแล้วซะอีก”
ผู้ชมแถวหน้าคนหนึ่งพึมพำกับคนข้าง ๆ