เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 พลังสายฟ้าที่ตื่นขึ้น และการจัดระเบียบของเสี่ยวเฟิ่น
พอเสียงปิดประตูดังขึ้น คนบนเตียงในห้องก็ลืมตาขึ้นทันที... รอดตายแล้ว ทว่าที่นี่คือที่ไหนกัน?
"แค่กๆ" จางเฟิงเจ๋อยันกายลุกขึ้นนั่ง พลางยกมือแตะบาดแผลที่ถูกพันไว้อย่างเรียบร้อย อาศัยแสงสีส้มนวลตาจากโคมไฟติดผนังสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว
แม้ผ้าม่านจะปิดสนิทจนมองไม่เห็นทิวทัศน์ภายนอก แต่ฟูกนอนนุ่มสบายใต้ร่าง กลิ่นหอมจางๆ ในอากาศ รวมถึงเครื่องปรับอากาศที่กำลังทำงานอยู่ตรงมุมห้อง ทุกสิ่งล้วนบ่งบอกว่าเจ้าของที่นี่มีความเป็นอยู่ที่สุขสบายเพียงใด
ดูท่าเขายังพอมีโชคอยู่บ้าง จางเฟิงเจ๋ออดไม่ได้ที่จะยิ้มขื่น ตอนนั้นเขานึกว่าจะไม่มีวันลืมตาตื่นขึ้นมาได้อีกแล้ว ก่อนที่สติจะดับวูบไป ในใจเต็มไปด้วยความคับแค้นและไม่ยินยอม
เมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง จางเฟิงเจ๋อก็ไม่อยากไปขุดคุ้ยหาเหตุผลว่าทำไมเพื่อนร่วมทีมถึงหักหลัง ในยุควันสิ้นโลก เหตุผลก็วนเวียนอยู่แค่ไม่กี่อย่าง ถ้าไม่ใช่เรื่องเสบียงก็เป็นเรื่องอำนาจ อีกทั้งเคราะห์กรรมในครั้งนี้ก็ไม่ได้มีแต่เรื่องร้ายเสมอไป
"สายฟ้าสินะ?" จางเฟิงเจ๋อมองประกายสายฟ้าที่แล่นเปรี๊ยะปรัซอยู่บนปลายนิ้ว นี่คงเป็นสิ่งที่เรียกว่ารอดตายจากหายนะมักมีโชคใหญ่ตามมา