เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 23 ปลดล็อกรูปแบบการข้ามโลกแบบใหม่
หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ หมี่ลี่ก็ขอให้ซีไป๋เฉินพาเธอออกไปเดินเล่นในหมู่บ้าน
ดังนั้น ซีไป๋เฉินจึงถือเนื้อหมูรมควันชิ้นหนึ่งออกจากบ้านเก่าไปด้วย
อากาศยามเช้าค่อนข้างเย็นสบาย ทั้งยังมีไอชื้นบาง ๆ การเดินทอดน่องไปตามทางชนบททำให้จิตใจสงบเป็นพิเศษ
ระหว่างทางพวกเขาพบชาวบ้านเป็นครั้งคราว ซีไป๋เฉินไม่เคยเป็นฝ่ายทักก่อน แต่หากอีกฝ่ายแสดงความเป็นมิตร เขาก็จะตอบกลับตามมารยาท
【ที่นี่วิวสวยดีจริง ๆ】
เพราะได้รับอิทธิพลจากพ่อแม่ หมี่ลี่จึงชอบภูเขาเขียวขจี สายน้ำใสสะอาด รวมถึงท้องไร่ท้องนาและต้นไม้ใบหญ้าเป็นพิเศษ
“อืม”
ซีไป๋เฉินค่อย ๆ เดินขึ้นเขา กลิ่นต้นไม้และดินที่ชื้นจากน้ำคละคลุ้งอยู่ในอากาศ แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าสาดลงบนร่างกาย ให้ความรู้สึกอบอุ่นเล็กน้อย
เมื่อยืนอยู่บนไหล่เขา ก็สามารถมองเห็นหมู่บ้านได้ทั่วทั้งบริเวณ