กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 24 การผูกสิ่งของ
ซีไป๋เฉินถือถุงของใช้ประจำวันชิ้นใหม่เดินออกมาจากร้านขายของชำ จากนั้นจึงเดินไปริมถนนเพื่อเรียกรถตู้คันหนึ่ง
หลังตกลงราคากับเจ้าของรถเรียบร้อย ซีไป๋เฉินก็นั่งลงที่เบาะข้างคนขับ คาดเข็มขัดนิรภัย แล้วรถก็ค่อย ๆ กลับรถมุ่งหน้าไปทางสี่แยก
หมี่ลี่เพิ่งขอยืมโทรศัพท์มือถือจากชาวบ้านคนหนึ่งได้สำเร็จ หางตาพลันเหลือบไปเห็นร่างสูงใหญ่กำลังขึ้นรถตู้
เธอดีใจจนแทบกระโดด รีบวิ่งตามไปทันที กระทั่งลืมคืนโทรศัพท์ด้วยซ้ำ
ชาวบ้านคนนั้นจึงต้องวิ่งตามเธอมาอย่างสุดชีวิต
“โอ๊ย! โทรศัพท์ของฉัน! โทรศัพท์ของฉัน!”
“เหล่าไป๋—!”
ตลาดยามเช้าเต็มไปด้วยผู้คน เสียงเรียกของเธอถูกกลืนหายไปในความวุ่นวายอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นรถกำลังแล่นห่างออกไป หมี่ลี่ก็วิ่งไล่ตามไปพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดหมายเลขอย่างรวดเร็ว