ตอนที่ 137 บิดามารดาแท้ ๆ มีแต่จะทารุณนาง

“ด้วยโองการแห่งฟ้า ฮ่องเต้มีพระบรมราชโองการว่า……พระราชทานให้ซ่งหวยจือกับเซี่ยอวิ่นเหยียนหย่าขาดจากกัน ทั้งสองแยกย้ายสู่วิถีชีวิตอันสงบสุขตลอดชั่วชีวิตที่เหลือ ปราศจากความข้องเกี่ยวใด ๆ ต่อกันอีก……”

ซ่งหวยจือคุกเข่าอยู่บนพื้น ทว่าแท้จริงแล้วแทบจะหมอบราบไปกับพื้น โดยมีบ่าวไพร่สองฝั่งคอยพยุงเอาไว้

น้ำตาหยดโต ๆ ในเบ้าตาของเขาร่วงเผาะลงบนพื้นดิน

ทั้งร่างเปรียบเสมือนสัตว์ร้ายที่จนตรอก!

เพราะอะไรกัน เพราะอะไรกันเล่า!!

ชาติก่อน เขารักเจียงหนิงถึงเพียงนั้น กลับต้องลงเอยด้วยการถูกเจียงหนิงทำร้ายจนตายอย่างอนาถ!

ชาตินี้ เขาพยายามทำดีต่อเซี่ยอวิ่นเหยียนทุกวิถีทาง แต่สิ่งที่ได้กลับคืนมา คือการที่นางมองดูชายอื่นหยามเกียรติและทรมานเขาราวกับจะปลิดชีพด้วยตาตนเอง!