ตอนที่ 113 เซี่ยอวิ่นเหยียนก็คือนังร่าน!

เจียงหนิงทำสีหน้าท่าทางน่าสงสารจับใจ ราวกับว่าเซี่ยอวิ่นเหยียนรังแกนางอย่างไรอย่างนั้น

ฮูหยินฉีจับมือนางไว้ทันที “เจ้าคือคุณหนูของข้า ผู้ใดจะกล้าว่าอะไรกันเจ้า?”

ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเซี่ยอวิ่นเหยียนอีกครา “บุตรสาวของข้าต่อให้เมื่อครู่นี้ได้ยินเสียงต่อสู้ข้างใน แล้วเข้าไปดูสักแวบหนึ่งแล้วจะทำไม?”

นางหร่วนทนเห็นบุตรสาวถูกเหน็บแนมทิ่มแทงเช่นนี้ไม่ได้ กำลังคิดจะปกป้องบุตรสาว ทว่าเซี่ยอวิ่นเหยียนกลับรั้งนางไว้

นางเพียงแย้มยิ้มอย่างแช่มช้อย “ย่อมไม่มีอะไรกันอยู่แล้ว เช่นนั้นพวกเราเข้าไปดูอินทรีของข้าด้วยกันเถิด”

ผู้ใดจะรู้ว่าสิ้นเสียงลง บ่าวรับใช้ที่หมดสติอยู่ข้างในก็ฟื้นขึ้นมา ครั้นเห็นโต๊ะที่ว่างเปล่าก็หน้าถอดสี ตะบึงวิ่งออกมาพลางร้องตะโกน “นายหญิง นายหญิง! อินทรีท้องแดงหายไปแล้วเจ้าค่ะ! ยาขี้ผึ้งก็หายไปด้วย!”