ตอนที่ 40 ความลับของไทเฮา

บนดวงหน้างดงามหยาดเยิ้มของเซี่ยอวิ่นเหยียน หาได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อยไม่

นางแค่นหัวเราะเยาะคราหนึ่ง “พอดีข้าเองก็ใกล้จะยี่สิบแล้ว แม่นมหลิวจะสอนข้าว่าทำอย่างไรให้ดวงชะตาสะกดข่มสามีตนเองจนตายตอนอายุยี่สิบเอ็ดหรือ แม่นมหลิว ข้าเห็นว่าหว่างคิ้วของเจ้าดำคล้ำ ริมฝีปากม่วงคล้ำ คล้ายมีปราณปีศาจติดกาย ดูท่าไม่ค่อยดีแล้วนะ”

ยังไม่ทันที่แม่นมหลิวจะเอ่ยปาก ซ่งหวยจือก็หวาดระแวงเป็นยิ่งนักแล้ว “หุบปาก! เซี่ยอวิ่นเหยียน! อยู่ดี ๆ เจ้าบังอาจแช่งให้ข้าตายรึ!”

ทว่าในยามนี้ ตัวเขาก็เริ่มงมงายขึ้นมาบ้างแล้ว

แม่นมหลิวเป็นคนตัวคนเดียวจริง ๆ ญาติพี่น้องทุกคนล้วนตายสิ้นแล้ว

บางที อาจเป็นแม่นมหลิวที่ชะตาแข็งจนสะกดข่มคนข้างกายจริง ๆ หรือไม่

ในใจเขาเต้นระรัว จึงกล่าวออกไปตรง ๆ ว่า “แม่นมหลิว ท่านกลับวังไปก่อนเถิด ให้เสด็จย่าส่งผู้อื่นมาใหม่ อย่างไรเสียท่านกับนางก็นิสัยใจคอไม่ลงรอยกัน”