ตอนที่ 39 ตีต่อไป! ตีจนกว่านางจะยอมรับผิด!

หลินเหิงเยวี่ยรั้งอยู่ไม่นานนัก ด้วยอย่างไรที่นี่ก็มิสะดวก เขาปลอบประโลมเซี่ยอวิ่นเหยียนอยู่ครู่หนึ่ง จึงค่อยจากไป

ทว่าคล้อยหลังเขาไปได้ไม่นาน เซี่ยอวิ่นเหยียนพลันดึงสติกลับคืนมา

แววตาที่เดิมทีเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน ค่อย ๆ เยียบเย็นลงทีละน้อย

คนที่เคยตายไปแล้วหนหนึ่ง จะเอาความกล้าจากที่ใดไปรักใครได้อีก?

ยามนี้ที่มีต่อหลินเหิงเยวี่ย ก็คือการซุกซ่อนความรู้สึกเก่าก่อนไว้ก้นบึ้งแต่หาได้กล้าหวั่นไหวอีกไม่ สิ่งที่นางคิดคำนวณไว้คือการมองความจริงให้กระจ่าง สู้จับมือร่วมกับเขา ย่อมจะกระทำการต่าง ๆ ได้ราบรื่นยิ่งกว่า

นางยินดีช่วยเขารักษาบาดแผล และยินดีช่วยเขาทำงาน ความดีที่เขามอบให้นาง นางย่อมจะตอบแทนความดีในระดับเดียวกันคืนให้แก่เขา

หากมีวันใดที่เขาสามารถหวนคืนสู่อำนาจได้อีกครา และนางได้ชำระแค้นจากชาติก่อนแล้ว พวกเขาอาจจะผูกวาสนาคู่ครองร่วมกันได้

หรืออาจจะแยกย้ายทางใครทางมันก็ย่อมได้เช่นกัน

รักลึกซึ้งมักมิยืนยาว ฉลาดล้ำเลิศย่อมชอกช้ำ

นางเชื่อว่าผู้ที่เฉลียวฉลาดปรุโปร่งปานนั้นอย่างองค์รัชทายาท ย่อมกระจ่างแจ้งยิ่งกว่านางเป็นแน่ว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับพวกเขาในยามนี้คืออะไรกัน