ตอนที่ 41 ลงทัณฑ์สกุลเซี่ย!

เมื่อเห็นว่าซ่งหวยจือและซ่งจิ่งหยางต่างไม่ใส่ใจคนอย่างเซี่ยอวิ่นเหยียนแม้แต่น้อย ท่านปู่ใหญ่ตระกูลซ่งก็ตบโต๊ะตวาดลั่นทันที “สตรีแซ่เซี่ย! ยังไม่คุกเข่าลงรับฟังการอบรมสั่งสอนอีกรึ! ช่างเป็นสตรีและคนถ่อยที่เลี้ยงดูยากแท้จริง!”

เซี่ยอวิ่นเหยียนแค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง บนใบหน้าอันเกลี้ยงเกลาไร้ตำหนิดุจหยกเย็นแฝงไปด้วยความเย็นชา นางเปรียบประดุจดอกเหมยสีแดงที่เบ่งบานอย่างทรนงท่ามกลางหิมะและน้ำแข็งอันเหน็บหนาว รูปโฉมงดงามหยาดเยิ้ม กระดูกเหล็กกล้าทรนงยืนหยัดต่อต้านการคุกคามของความหนาวเหน็บ

คนเหล่านี้ของตระกูลซ่ง ในสายตาของคนภายนอกต่างก็เป็นวิญญูชน แต่ชาติก่อนหลังจากนางตาย ดวงกายดวงจิตได้ลอยล่องอยู่เหนือลานเรือนของตระกูลซ่ง ไม่รู้ว่าได้พบเห็นเรื่องบัดสีของตระกูลซ่งมามากเท่าใดแล้ว!

ดั่งเช่นท่านปู่ใหญ่ซ่งที่เป็นผู้นำเผ่าตระกูลซ่งซึ่งกำลังนั่งตัวตรงอยู่ ณ ตำแหน่งประธานในเวลานี้