บทที่ 142 ขอบเขตความคิดและความทะเยอทะยาน

บทที่ 142 ขอบเขตความคิดและความทะเยอทะยาน

วันที่ 12 พฤศจิกายน 1991 นิวยอร์ก ห้องทำงานหลงเหมิน แคปิตอล

แสงแดดยามเช้าสาดเฉียงเข้ามาในห้องทำงาน เฉินเซี่ยวยกกาแฟขึ้น ยังไม่ทันจรดริมฝีปาก ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นเสียก่อน

เฉินเซี่ยวจึงต้องวางถ้วยกาแฟลง เอ่ยปากว่า “เข้ามา”

เฉินเหล่ยผลักประตูเข้ามา วางแฟ้มเอกสารกระดาษคราฟต์เล่มหนึ่งลงบนโต๊ะของเฉินเซี่ยว เลื่อนเก้าอี้นั่งลงแล้วถอนหายใจยาว “พี่ ทางมอสโกมีข่าวแล้ว”

เฉินเซี่ยวค่อย ๆ เปิดแฟ้มเอกสาร หน้าแรกเป็นรายงานภาษารัสเซียที่เขียนด้วยลายมือของอเล็กซานเดอร์ โซโคลอฟ ด้านข้างแนบคำแปลภาษาอังกฤษอย่างเป็นระเบียบ ลายมือหนักแน่น และเนื้อหาก็เรียบเรียงอย่างเป็นระบบ

รายงานบันทึกทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่วันนี้อย่างละเอียด ทั้งวิธีใช้เงินหนึ่งแสนดอลลาร์กรุยทางเข้าหาเปโตรอฟ วิธีให้คำมั่นเรื่องสิ่งของทางทหารมูลค่าสองล้านดอลลาร์ เงื่อนไขที่ฝั่งเยลต์ซินเสนอมา พร้อมแนบร่างรายการสิ่งของมาด้วย