บทที่ 141 หนทางรอด

บทที่ 141 หนทางรอด

วันที่ 5 พฤศจิกายน 1991 มอสโก

อีกอร์กระชับเสื้อโค้ต ก้มหน้าก้าวฉับ ๆ ข้ามจัตุรัสแดง ลมหนาวบาดผิวหน้าราวกับคมมีด แต่เขาไม่รู้สึกถึงมันแม้แต่น้อย

เมื่อมาถึงหน้าอาคารอพาร์ตเมนต์เก่าหลังหนึ่ง เขากวาดตามองรอบด้านอย่างระแวดระวัง ครั้นแน่ใจว่าไม่มีใครสะกดรอยตาม จึงเบี่ยงตัวเข้าไปในโถงบันได

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสาม เขามองไปยังประตูสีเขียวแก่บานซ้ายของอพาร์ตเมนต์ เคาะสามครั้ง หยุดจังหวะ แล้วเคาะอีกสองครั้ง

ประตูแง้มเปิดออกเป็นช่องแคบ สายตาคู่หนึ่งในเงามืดจับจ้องมองเขาด้วยความระแวง

“เข้ามา เร็ว”

ประตูปิดลงตามหลังเขา อเล็กซานเดอร์ โซโคลอฟ พี่ชายของอีกอร์ ยืนอยู่ในเสื้อเชิ้ตยับย่น ผมเผ้ายุ่งเหยิง ถุงใต้ตาคล้ำลึก วันเวลาที่ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะยังอยู่รอดหรือไม่ ทำให้รองอธิบดีกระทรวงอุตสาหกรรมปิโตรเลียมแห่งสหภาพโซเวียตผู้นี้ดูทรุดโทรมและหวาดระแวงเป็นพิเศษ

“ไม่มีใครตามแกมาใช่ไหม” อเล็กซานเดอร์ลดเสียงลงถาม

“ไม่มี” อีกอร์ถอดเสื้อโค้ต ล้วงกระเป๋าเอกสารที่ตุงแน่นออกมาจากอกเสื้อแล้ววางลงบนโต๊ะ “พี่ ผมมีวิธีหลุดพ้นจากทางตันตอนนี้แล้ว”