กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
งานเลี้ยงสิ้นสุดลงท่ามกลางเสียงหัวเราะอย่างชื่นมื่น
โหยวเคอหวนกลับที่พักอาศัยโดยทำหน้าขรึม และครุ่นคิดอยู่เป็นเวลานานในคืนนั้น
วันรุ่งขึ้น ตอนกลับไปถึงสถาบัน เขาก็จัดระเบียบการอารมณ์ของตนเรียบร้อยแล้ว
เขารวมพลรวมนักศึกษาของตน แม้มีจำนวนไม่มาก แต่ทุกคนล้วนมีศักยภาพเป็นลูกศิษย์ผู้สืบทอดของเขา
“ครูครับ ที่เรียกพวกเรามามีเรื่องอะไรหรือครับ?” เมื่อเห็นโหยวเคอเรียกทุกคนมารวมกัน นักศึกษาที่อยู่ในสถานที่เกิดเหตุก็ต่างกระวนกระวายและมีความคาดหวัง
พวกเขารู้ว่าครูของตนมีความคิดมากมายที่แตกต่างจากคนทั่วไป และหลงใหลในความคิดเหล่านั้นอย่างลึกซึ้ง
โหยวเคอกล่าว “อืม ผมได้รับทราบคำเชิญจากนครรัฐและอาณาจักรอื่นให้ไปบรรยายสั่งสอน ต่อจากนี้อาจต้องไปจากที่นี่สักระยะหนึ่ง”