ตอนที่ 344 เป็นพยานให้อารยธรรมในอดีตเหล่านั้น

ชั่วพริบตาที่โหยวเคอเลือกตัวเลือก โลกแตกสลายเป็นลำแสงอันไร้ที่สิ้นสุด ท่วมกลืนทุกสิ่ง

สิ่งที่ตามมาคือความรู้สึกไร้น้ำหนักอย่างรุนแรง ร่างกายล่องลอยไปทุกทิศ

เมื่อเขาลืมตาอีกครั้ง ก็ปรากฏอยู่ในอีกโลกหนึ่งแล้ว

ยามอาทิตย์สนธยา อาทิตย์อัสดงประหนึ่งตกลงไปในน้ำ เผาโลกกว่าครึ่งให้เป็นสีแดง

ทุ่งข้าวสาลีสีทองสุดสายตาพลิ้วไหวตามลม ไอเย็นพัดมาจากที่ไกล

โหยวเคอมองไปทุกสารทิศอย่างเลื่อนลอย ยังไม่ทันเข้าใจสถานการณ์ ในชั่วขณะถัดมา คำแนะนำมือใหม่ของโลกเสมือนก็ปรากฏขึ้นจากอากาศ บอกสถานที่ที่เขาอยู่ในตอนนี้——

“แม่น้ำเนียร์……ที่ราบลุ่มน้ำพา!”