ตอนที่ 223 เรื่องพบเห็นในโบราณสถาน

เมื่อผู้บำเพ็ญสำนักตรวจการณ์สวรรค์ลอดผ่านม่านราวระลอกน้ำเข้ามาในค่ายกล ในชั่วพริบตานั้น ปราณฟ้าดินบริสุทธิ์หลายสายก็ปะทะใบหน้า รู้สึกเหมือนเส้นเอ็นกระดูกทั่วร่างผ่อนคลาย ราวกับปลดเปลื้องภาระบางอย่างลง พลังเวทในร่างที่ไม่ก้าวหน้ามานานก็คึกคักขึ้นมากภายใต้การหล่อเลี้ยงของปราณฟ้าดินบริสุทธิ์

ไม่ทันที่ทุกคนจะสงสัย พวกเขาก็ตะลึงยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยภาพตรงหน้าในทันที

เพราะค่ายกลไม่ได้เพียงกั้นภายในกับภายนอก แต่ยังมีบทบาทในการปกปิดอีกด้วย

เส้นทางสู่ยอดเขาไม่ใช่ผืนดินร้างอย่างที่เห็นจากภายนอก ตรงกันข้าม กลับอบอุ่นราวฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้แปลกและหญ้าหายากขึ้นอยู่ทั่วไป สมุนไพรวิญญาณหายากกระจัดกระจายอยู่ทุกหนแห่ง

เป็นแดนที่พลังชีวิตเปี่ยมล้น สรรพสิ่งผลิบานแข่งกัน

ทอดสายตามองไกลไปทางยอดเขา หมู่โถงตำหนักที่มีแสงเทพเบ่งบานปรากฏเลือนราง

ถึงขั้นทำให้ผู้บำเพ็ญทั้งหลายรู้สึกเลื่อนลอยราวกับฝันย้อนกลับไปในยุคโบราณ ไม่รู้ว่าคืนนี้เป็นปีใด

ถ้าจะพูดว่าที่นี่เป็นดินแดนหวงห้าม ก็สู้พูดว่าเป็นถ้ำสวรรค์ดินแดนผาสุกไม่ได้

“ท่าน นี่…” ผู้บำเพ็ญสำนักตรวจการณ์สวรรค์ทั้งหลายตะลึงงันมองชายชราผอมสูงดูสุขุม ภาพตรงหน้าต่างจากภาพเหตุการณ์ที่พวกเขาคาดคิดไว้มากเหลือเกิน

ในใจเกิดพายุหมุน ความคาดเดาต่าง ๆ และความคิดด้านมืดที่ซ่อนเร้นเผยตัวไม่ขาดราวกับหน่อไม้หลังฝนตก