ตอนที่ 222 ความผิดพลาดโดยบังเอิญ

จากตะวันตกสู่ตะวันออก หมอกขาวที่แผ่ปกคลุมป่าภูเขาเปรียบเสมือนสิ่งมีชีวิตมหึมาบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ในส่วนลึกของโลก ค่อย ๆ พุ่งออกมาจากผิวน้ำ สะบัดหางครั้งหนึ่ง ทิ้งไว้ซึ่งหยาดน้ำค้างทั่วทั้งภูเขา

ทางเดินเล็ก ๆ ในชนบทเป็นโคลนตม วัชพืชขึ้นรกเรื้อ

ชายหลายคนในเสื้อคลุมยาวสีดำสนิทที่รวมเป็นหนึ่งมาพร้อมกับกลิ่นอายของการเดินทางไกลและเดินทางอย่างเหน็ดเหนื่อย

สิ่งที่ทำให้รู้สึกแปลกคือ ทั้งที่วัชพืชโดยรอบเกาะเต็มไปด้วยหยาดน้ำค้าง กลับไม่เห็นเสื้อผ้าของพวกเขาเปียกชื้น แม้แต่รอยโคลนก็แทบมองไม่เห็น สะอาดสดชื่นจนผิดปกติ

ผู้นำเป็นชายชราผอมสูงดูสุขุม บนเสื้อคลุมยาวสีดำสนิทปักลวดลายเมฆมงคลและสัตว์ประหลาดด้วยเส้นไหมทอง ดูสง่างามยิ่งขึ้น

ทันใดนั้น ชายชราผอมสูงดูสุขุมที่เดินอยู่หน้าสุดหยุดฝีเท้า ยกมือข้างหนึ่งขึ้น: “หยุด”

ไม่รอให้คนอื่นถามสาเหตุ ชายชราผอมสูงดูสุขุมก็ถามชายที่แขวนเข็มทิศไว้ที่เอวอยู่ข้างหลัง: “ตอนนี้ยังมีระยะห่างจากเขาเวยหมางเท่าไร”

ชายที่ถูกถามรีบหยิบเข็มทิศขึ้นมาถือไว้ หลั่งพลังเวทลงไป ทันใดนั้นใจกลางเข็มทิศยิงประกายแสงออกมา กลายเป็นแผนที่ภูมิประเทศสามมิติครอบคลุมโดยรอบหลายร้อยลี้ พร้อมใช้จุดสีแดงทำเครื่องหมายตำแหน่งของพวกเขา

แม้จะเรียกได้ไม่ว่าชัดเจนหรือประณีตสักเท่าไร แต่ใช้แยกแยะตำแหน่งและเร่งเดินทางก็เพียงพอแล้ว